Nacisk igły ważniejszy niż sama wymiana Po wsunięciu nowej igły trzeba ustawić nacisk. Bez tego nawet najlepsza igła będzie zbierać zniekształcenia albo wyskakiwać z rowka. Wartość nacisku podaje producent wkładki — zwykle mieści się w przedziale od 1,5 do 2,5 grama. Ustawiamy go za pomocą przeciwwagi na końcu ramienia, a kontrolujemy wagą szalkową albo elektroniczną. Pomiar wykonujemy na wysokości płyty, przy opuszczonym ramieniu, ale z igłą zawieszoną tuż nad powierzchnią.
Zużyta igła to najczęstsza przyczyna nagłego spadku jakości dźwięku z gramofonu. Zamiast szukać winy w płytach albo wzmacniaczu, warto najpierw sprawdzić stan wkładki. Igła ściera się powoli, więc pogorszenie bywa niezauważalne do momentu, gdy zniekształcenia staną się wyraźne. Wymiana to czynność, którą można wykonać samodzielnie w kilkanaście minut, pod warunkiem zachowania ostrożności i podstawowych zasad.
Zaczynamy od ustalenia, czy wymieniamy samą igłę (wsuwaną w korpus wkładki), czy całą wkładkę. W większości konstrukcji igła jest osadzona na plastikowym wsporniku i wsuwana w gniazdo korpusu. Wyjmuje się ją delikatnym ruchem w dół i w przód, chwytając za wspornik, nigdy za igłę. Nowy element musi być dokładnie takim samym typem — oznaczenie znajdziesz na korpusie albo na starym wsporniku. Wkładanie czegoś „na siłę” to najczęstszy błąd i zwykle kończy się złamaniem wspornika.
Przede wszystkim płyn czyszczący. Najlepszy jest ten na bazie wody destylowanej lub demineralizowanej z dodatkiem alkoholu izopropylowego i niewielkiej ilości środka zwilżającego. Unikaj płynów na bazie zwykłej wody kranowej, bo zawarte w niej sole osadzają się w rowku i trudno je usunąć. Drugi element to szczotka z miękkim włosiem — najlepiej z włókna węglowego do usuwania suchego kurzu oraz osobna, delikatna szczotka do mycia na mokro. Przydadzą się też miękkie, niepozostawiające kłaczków ściereczki z mikrofibry oraz szczelny pojemnik na płyn.
Nowa igła potrzebuje kilku godzin grania, zanim osiągnie pełne brzmienie. Na początku może wydawać się jaśniejsza i mniej stabilna. Jeśli po tym okresie dźwięk nadal jest zniekształcony, sprawdź kąt nachylenia wkładki i stan samej płyty — zużyta płyta potrafi brzmieć źle nawet z fabrycznie nową igłą. Wymiana raz na kilkaset godzin grania to rozsądny rytm, który chroni zarówno nagrania, jak i pozostałe elementy toru.
Typowe błędy, które niszczą nadruk: czyszczenie płynem na bazie alkoholu, sięganie po płyn do szyb, wycieranie etykiety palcami po umyciu rąk, zostawianie płyty na słońcu na parapecie oraz odklejanie naklejek cenowych paznokciem. Naklejkę zdejmuj powoli, podważając ją z boku miękkim plastikiem i ogrzewając delikatnie strumieniem powietrza, ale nigdy nad ogniem ani suszarką ustawioną blisko papieru. Jeśli po odklejeniu zostanie klej, nie szoruj — zostaw go i pozwól odparować lub zmyj minimalną ilością wody destylowanej na waciku, omijając nadruk.
Po myciu pozwól płycie wyschnąć w pionie na stojaku albo odłóż ją na czystą, chłonną tkaninę. Nie wycieraj do sucha, nie dmuchaj i nie przyspieszaj suszenia suszarką — ciepło odkształca winyl. Mokra płyta wsunięta do koperty to gwarancja pleśni, a ta zostawia trwałe ślady w rowku i nie da się jej wyprać. Kopertę wymień, jeśli jest w środku zabrudzona lub pęknięta; tania, papierowa osłona z ostrymi krawędziami potrafi porysować płytę przy każdym wyjmowaniu.
Typowe błędy podczas wymiany to dotykanie igły palcami, upuszczanie ramienia na talerz bez płyty, a także pomijanie czyszczenia nowej igły. Igła bywa zabezpieczona smarem technicznym, który zbiera kurz i pogarsza brzmienie. Delikatne przetarcie jej miękkim pędzelkiem z włosia, ruchem od tyłu do przodu, usuwa zanieczyszczenia. Po wymianie warto odsłuchać kilka znanych nagrań — jeśli wokale brzmią ostro albo bas jest rozmyty, najprawdopodobniej nacisk lub antyskating wymagają korekty.
Kolejny krok to antyskating, czyli siła przeciwdziałająca wypychaniu ramienia na zewnątrz. Wartość ustawiamy zwykle taką samą jak nacisk albo nieco mniejszą, jeśli ramię ma własny mechanizm kompensacji. Zbyt duży antyskating powoduje szybsze zużycie igły i pogorszenie kanału prawego, zbyt mały — lewego. Warto też sprawdzić, czy ramię jest wypoziomowane, a wysokość ramienia (VTA) ustawiona zgodnie z zaleceniem producenta wkładki.
Jak czyścić igłę, żeby nie zrobić krzyw
Po każdym odsłuchu przetrzyj płytę suchą, czystą tkaniną i odłóż do koperty. Igła też ma znaczenie — zużyta, z zabrudzonym ostrzem, orze rowek jak dłuto. Regularne czyszczenie igły i wymiana zużytej wkładki chroni kolekcję lepiej niż najdroższy płyn. Jeśli trzymasz się tych zasad, płyta przetrwa dziesiątki lat bez nowych rys, a szum tła pozostanie na poziomie z dnia zakupu.
If you loved this post and you would such as to obtain more details relating to więcej na stronie kindly check out the internet site.
