Chomik to małe zwierzę, które potrafi przecisnąć się przez każdą szczelinę i szybko zniszczyć przedmioty, jeśli nie zapewnisz mu odpowiednich warunków. Zanim przyniesiesz go do domu, musisz sprawdzić, czy w mieszkaniu nie ma miejsc, w których mógłby utknąć, wypaść z wysokości lub zjeść coś szkodliwego. Najlepiej przygotować jeden pokój, w którym będzie stała klatka, a pozostałe części mieszkania zabezpieczyć przed swobodnym dostępem chomika.
Jeśli po tych krokach hałas nadal budzi, przyjrzyj się zdrowiu zwierzęcia. Ciągłe drapanie, piski lub nerwowe bieganie po ścianach mogą oznaczać pasożyty, ból zębów albo zbyt małą klatkę. Wtedy potrzebna jest wizyta u lekarza weterynarii specjalizującego się w małych ssakach. Nie karz chomika za nocną aktywność — to nie złośliwość, a instynkt. Rozwiązań szukaj w sprzęcie i otoczeniu, nie w uspokajaniu zwierzęcia.
Przygotuj wyposażenie klatki. Potrzebna jest solidna ściółka, najlepiej z wiórów drzew liściastych lub konopi, oraz domek, w którym chomik będzie mógł się schować. Konieczna jest miska na karmę i poidło, a także kołowrotek o średnicy dopasowanej do gatunku — zbyt mały wywołuje bóle kręgosłupa. Dodaj kilka zabawek do gryzienia, np. gałązki drzew owocowych bez pestek lub specjalne drewniane klocki. Nie używaj trocin z drzew iglastych ani waty, która może owinąć się wokół łapek i jelit.
Białko zwierzęce jest potrzebne, ale w małych ilościach. Dwa–trzy razy w tygodniu podaj kawałek ugotowanego jajka, larwę mącznika albo niewielki fragment chudego mięsa. Warzywa, takie jak marchew, brokuł, ogórek czy papryka, dodawaj codziennie, ale w kawałkach wielkości łepka od szpilki. Świeże jedzenie wyjmuj po kilku godzinach, bo w ciepłym pomieszczeniu szybko się psuje i może zaszkodzić.
Kołowrotek musi mieć średnicę 20 cm dla chomika karłowatego i 28–30 cm dla syryjskiego. Za mały wygina kręgosłup, a zbyt duży utrudnia rozpędzanie. Bieżnia powinna być pełna, bez szczebelków, w których łapy grzęzną. Kryjówka z drewna lub ceramiki daje poczucie bezpieczeństwa, ale domki z plastiku i tak warto zakryć materiałem. Do gniazda nadaje się papier bez nadruku, sianko w niewielkiej ilości oraz miękkie trociny liściaste. Wata higieniczna i strzępki tkanin to typowy błąd: owijają się wokół kończyn i zębów, a połknięte mogą zatkać jelita.
Zacznij od wyboru miejsca na klatkę. Powinna stać z dala od okna, kaloryfera i przeciągów, bo chomiki źle znoszą wahania temperatury. Optymalna temperatura to 18–24 stopnie Celsjusza. Klatka nie może być narażona na hałas ani intensywny ruch domowników. Jeśli masz inne zwierzęta, np. kota lub psa, ustaw klatkę na stabilnym podłożu, do którego nie będą miały dostępu. Nie stawiaj jej na podłodze w przejściu, gdzie łatwo ją potrącić.
Kontrolę skuteczności wentylacji da się przeprowadzić bez przyrządów. Po kilku godzinach od zamknięcia zbiornika sprawdź, czy przy szybie nie zbiera się mgiełka, a ściółka pod powierzchnią nie jest wyraźnie chłodniejsza i mokra. Powąchaj też powietrze tuż nad pokrywą — ostry zapach amoniaku oznacza, że wymiana jest zbyt słaba. Pomocne bywa lekkie uniesienie pokrywy na kilkumilimetrowych przekładkach, które nie tworzą szczeliny dla chomika, ale pozwalają powietrzu uciekać. W terrarium wysokim warto rozważyć wentylator komputerowy na niskich obrotach, włączany okresowo, nigdy nie dmuchający wprost na zwierzę.
Dobrze zrobiona wentylacja pozwala trzymać chomika w zbiorniku bez zapachu i bez pleśni na ściółce. Sprawdzaj stan otworów raz w tygodniu, wymieniaj zabrudzoną siatkę i nie zaklejaj ich taśmą na zimę. Jeśli po kilku dniach w środku nadal czuć stęchliznę, dołóż otwory w dolnej części, a nie kolejne w pokrywie.
Typowe błędy na starcie to kupno klatki zbyt małej, umieszczenie jej w kuchni lub łazience oraz zostawianie chomika bez nadzoru na kanapie czy stole. Drugi częsty błąd to karmienie go resztkami z obiadu — chomiki nie mogą jeść słonych, tłustych i przyprawionych potraw. Trzeci to brak zabezpieczenia kabli i przewodów, co kończy się zwarciem lub śmiercią zwierzęcia. Pamiętaj też, że chomik jest aktywny nocą, więc klatka nie powinna stać w sypialni, jeśli jesteś wrażliwy na hałas.
Chomik spędza w klatce całe życie, więc od jej urządzenia zależy, czy będzie aktywny i zdrowy, czy będzie wił się z nudów i obgryzał pręty. Najczęstszy błąd to kupno klatki „startowej” z niewielkim wybiegiem i jednym kołowrotkiem. Taki lokal nadaje się na krótki transport, nie na stały dom. Dorosły chomik potrzebuje klatki o podstawie co najmniej 80 na 50 centymetrów, a dla gatunków większych — jeszcze więcej. Liczy się powierzchnia podłogi, nie liczba pięter. Piętra i rurki wyglądają efektownie, ale chomiki źle się w nich orientują i często spadają.
If you loved this article and you also would like to be given more info with regards to Remont łazienki krok Po kroku generously visit our own web site.
