Najczęstsze błędy to trzymanie dwóch chomików razem, kupowanie klatki z rurkami oraz stawianie jej w przeciągu lub przy kaloryferze. Chomiki są samotnikami i walczą o terytorium, nawet jeśli na początku wyglądają spokojnie. Klatkę ustaw w spokojnym kącie, z dala od telewizora i hałasu, w temperaturze pokojowej. Codziennie usuwaj resztki jedzenia i mokre podłoże, a raz w tygodniu wymień znaczną część ściółki, zostawiając trochę starej, żeby zapach nie zniknął całkowicie — to stresuje zwierzę.
Podstawą jest oddzielenie strefy kąpielowej od legowiska i od miejsca z jedzeniem. Chomik instynktownie nie załatwia się tam, gdzie je, więc warto wyznaczyć trzy osobne obszary: sypialnię z budką lub domkiem, kąpiel z piaskiem i jadalnię z miską oraz poidłem. Strefę kąpielową stawiaj z dala od ścian klatki, które chomik oznacza zapachem — inaczej piasek szybko przesiąknie moczem i będzie do wymiany niemal codziennie.
Wyposażenie, które naprawdę się liczy Kołowrotek to obowiązek, ale nie każdy się nadaje. Wybierz ten o pełnym, gładkim bieżniku, o średnicy co najmniej dwudziestu centymetrów dla chomika syryjskiego i szesnastu dla mniejszych gatunków. Klatki z prętami zamiast bieżni kaleczą łapki i powodują bolesne uszkodzenia. Domek musi być ciemny i zamknięty, najlepiej drewniany — plastikowe zamki i rurki zatrzymują wilgoć i szybko zaczynają nieprzyjemnie pachnieć. Obok postaw miseczkę na suchą karmę i poidło z kulką, a nie otwarty spodek, bo chomik przewróci wodę i przeziębi się w mokrym podłożu.
Chomik to zwierzę o wadze od kilkudziesięciu do ponad stu gramów i bardzo słabej termoregulacji. Jego naturalne środowisko to nory i skalne szczeliny, gdzie temperatura jest stabilna przez cały rok. Nagły podmuch zimnego powietrza z uchylonego okna potrafi wywołać u niego szok termiczny w ciągu kilku minut. Objawy to apatia, drżenie, zimne łapki i uszy, a w skrajnych przypadkach zapalenie płuc, które u małych gryzoni kończy się śmiercią bardzo szybko.
Podłoże to najczęściej pomijany element. Trociny z drzew iglastych drażnią drogi oddechowe, podobnie jak pyły z piasku dla kotów. Sprawdzi się wiór osikowy, konopie lub papierowy granulat, warstwą 10–15 cm, żeby chomik mógł kopać tunele. Do tego dochodzi piasek do kąpieli — nie zwykły piasek budowlany, ale drobny piasek dla gryzoni, który nie pyli i nie zbryla się w żołądku. Wysypuje się go do płytkiej miski kilka razy w tygodniu. Chomiki czyszczą futro właśnie w piasku, a nie w wodzie, więc kąpiel w wodzie im się nie organizuje.
Zacznij od zostawienia chomika w spokoju na dwa, trzy dni po przywiezieniu do domu. Klatka powinna stać w cichym miejscu, z dala od przejścia i głośnego sprzętu, ale nie w całkowitej ciemności — potrzebuje różnicy dnia i nocy. Przez ten czas zmieniaj wodę i podawaj jedzenie bez zaglądania do kryjówki. Jeśli zwierzak nie wychodzi w dzień, to normalne: chomiki są aktywne wieczorem i nocą.
Nie zapomnij o materiałach do ściółki i zabawkach. Chomik zużywa zęby, więc potrzebuje twardych gałązek drzew owocowych bez pestek, orzechów w skorupce i gryzaków z drewna. Zadbaj też o miejsce na toaletę — chomiki wybierają jeden kącik i jeśli postawisz tam pojemnik z piaskiem dla gryzoni, będziesz rzadziej zmieniać całe podłoże. Kilka kamieni i korzeni pozwoli zwierzakowi wspinać się i wąchać nowe zapachy, co przeciwdziała nudzie.
Pamiętaj, że chomik ucieka najczęściej z nudów i braku bodźców. Klatka z kołowrotkiem, tunelami i materiałem do kopania znacznie zmniejsza ryzyko. Jeśli zdarza się to regularnie, zmień lokalizację klatki na spokojniejszą i sprawdź, czy w pobliżu nie ma innych zwierząt, które stresują gryzonia. Ucieczka to sygnał, że coś w otoczeniu wymaga poprawy — nie tylko zatrzask, ale też codzienna uwaga i odpowiednia dawka zajęcia.
Podłoże to podstawa. Wsyp warstwę trocin lub wiórów drzewnych bez zapachu, wymieszanych z miękkim sianem albo papierowymi strzępkami — minimum dziesięć centymetrów, a przy chomiku kopiącym nawet piętnaście. Nie używaj trocin z drzew iglastych ani piasku dla kotów, bo pył i olejki drażnią drogi oddechowe. Warstwa musi być głęboka, żeby chomik mógł kopać tunele i spać w norce, co jest dla niego naturalnym zachowaniem.
Regularnie sprawdzaj stan wyposażenia: czy kołowrotek się nie zacina, czy poidło podaje wodę, czy domek nie jest przegryziony. Wyjmij z klatki wszystko, co ma ostre krawędzie lub luźne druciki. Chomik to zwierzę nocne, więc największą aktywność pokaże wieczorem i w nocy — zaaranżuj klatkę tak, by wtedy miał ciszę i dostęp do jedzenia. Dobrze urządzona klatka to mniej chorób, mniej stresu i zwierzak, który żyje dłużej.
Chomik spędza w klatce całe życie, więc jej rozmiar i wyposażenie decydują o jego kondycji bardziej niż cokolwiek innego. Zaczynasz od samej klatki: dla chomika syryjskiego minimalna podłoga to około 80 na 50 centymetrów, dla dżungarskiego i Roborowskiego wystarczy 60 na 40, ale większa powierzchnia nigdy nie zaszkodzi. Klatki piętrowe z wąskimi rurkami odpadają — chomiki słabo widzą i łatwo spadają. Odstępy między prętami nie mogą przekraczać jednego centymetra, bo małe gatunki przeciskają się przez większe szpary. Najlepiej sprawdza się pojemnik z przezroczystego plastiku z pokrywą z siatki albo akwarium z ażurową nakładką, bo wtedy podłoże nie wysypuje się na podłogę.
If you have any type of questions regarding where and exactly how to utilize AranżAcja WnęTrz, you could contact us at our own web page.
