Nie zapominaj o wodzie. Chomik musi mieć stały dostęp do czystej, świeżej wody w poidle, wymienianej codziennie. Soki, herbata, napary ziołowe z cukrem ani mleko nie zastąpią wody. Nowy pokarm wprowadzaj pojedynczo, przez kilka dni obserwuj kupki i zachowanie. Jeśli pojawi się biegunka, chomik przestaje jeść albo pyszczek jest mokry – to nie jest powód do domowych eksperymentów, tylko sygnał, że trzeba iść do lekarza weterynarii zajmującego się gryzoniami.
Wybór między chomikiem syryjskim a dżungarskim sprowadza się do jednego pytania: ile miejsca i czasu możesz mu dać. Syryjski to zwierzę samotne, duże jak na chomika i wymagające sporej klatki. Dżungarski żyje w grupach, jest mniejszy i bardziej ruchliwy, ale ma inne potrzeby społeczne. Zanim kupisz zwierzę, ustal, czy chcesz jednego lokatora, czy parę, i czy masz warunki na klatkę o odpowiednich wymiarach.
Gdzie nie stawiać klatki, nawet gdy pasu
Co decyduje o codziennej opiece Syryjski jest nocny i zwykle wstaje późnym wieczorem. Jeśli pracujesz w dzień, możesz go nie zobaczyć przez wiele godzin. Dżungarski bywa bardziej elastyczny, ale to nie znaczy, że jest dzienny. Oba gatunki potrzebują ciszy w ciągu dnia i nie należy ich budzić. Typowy błąd to branie chomika na ręce zaraz po powrocie do domu, gdy zwierzę śpi. Kończy się to stresem i ugryzieniem.
Kiedy nie ma sensu czekać ani jednego dn
Chomiki to zwierzęta, które w naturze jedzą niewiele, ale często. W domowych warunkach najczęstszym błędem jest dosypywanie do miski „na zapas”, bo wygląda pusto. Tymczasem chomik syryjski zjada dziennie około 10–15 gramów suchego pokarmu, a karłowaty — 5–8 gramów. To łącznie mniej więcej jedna–dwie łyżki stołowe. Reszta, która znika z miski, ląduje w skrytkach i po kilku dniach psuje się albo fermentuje.
Pierwszy tydzień to czas na wdrożenie do klatki. Chomik potrzebuje własnego kąta, ściółki do kopania, kryjówki i kołowrotka o odpowiedniej średnicy. Przez pierwsze trzy do pięciu dni nie wyciągaj go, nie zaglądaj do gniazda i nie zmieniaj wystroju. Ogranicz hałas w pobliżu klatki, nie stawiaj jej przy telewizorze ani na parapecie. Podchodź do klatki spokojnie, mów niskim głosem, żeby zwierzę przyzwyczajało się do twojej obecności. Karmienie o stałych porach pomaga ustalić rytm dnia.
Koszt utrzymania obu gatunków jest podobny, ale syryjski zje więcej i dłużej żyje. Dżungarski dożywa 2–3 lat, syryjski 2–4 lat. Jeśli szukasz zwierzęcia, które można oswoić i które chętnie wejdzie na rękę, wybierz syryjskiego. Jeśli chcesz obserwować grupę i masz czas na codzienne sprawdzanie relacji między nimi, dżungarski będzie lepszy. W obu przypadkach kupuj od hodowcy, nie z niepewnego źródła, i zapytaj o wiek oraz warunki, w jakich zwierzę było trzymane.
Podłoże powinno być grube na 10–15 cm, najlepiej z wiórów osikowych lub konopi. Nie używaj trocin z drzew iglastych ani waty, która owija się wokół łapek i zębów. Klatka musi stać z dala od przeciągów i kaloryfera. Chomiki są wrażliwe na hałas i nagłe zmiany temperatury. Kiedy sprzątasz, nie usuwaj całego zapachu — zostaw garść starego podłoża, żeby zwierzę nie czuło się jak w obcym miejscu.
Chomik syryjski osiąga od 13 do 18 cm długości i potrzebuje klatki o podstawie minimum 80 na 50 cm, a lepiej 100 na 50 cm. Dżungarski mierzy 7–10 cm, ale nie znaczy to, że wystarczy mu małe pudełko. Dla pary tych chomików minimalna podstawa to 80 na 40 cm, przy czym klatka powinna być wyższa, by zmieścić kołowrotek o średnicy 16–20 cm. W przypadku syryjskiego kołowrotek musi mieć 20–25 cm, inaczej zwierzę wygina grzbiet i niszczy sobie kręgosłup.
Drugi błąd to trzymanie dwóch syryjskich w jednej klatce. Dorosłe samce i samice walczą na śmierć, nawet jeśli w sklepie siedziały razem. Dżungarskie mogą żyć w zgodzie, ale tylko wtedy, gdy są z jednego miotu, mają dużo przestrzeni i kilka kryjówek. Jeśli pojawi się krew lub gonitwa, trzeba je rozdzielić natychmiast. Nie licz na to, że się dogadają po kilku dniach.
If you loved this article and you would certainly such as to receive more info concerning oświetlenie w Salonie kindly go to our site.
