Najważniejsza jest wilgotność. W okresie linienia warto podnieść ją w jednej części terrarium do około 60–70 procent. Nie oznacza to jednak zalewania całego zbiornika. Najprostszym rozwiązaniem jest wilgotna kryjówka wypełniona zwilżonym podłożem, na przykład włóknem kokosowym lub mchem. Kryjówka powinna być dostępna przez cały czas, nie tylko w trakcie linienia. Gekon sam z niej skorzysta, gdy będzie potrzebował. Drugi element to temperatura — nie może być zbyt niska, bo proces zsuwania skóry zwalnia. Zadbaj też, aby w terrarium nie było przeciągów.
Pierwszym sygnałem jest wyraźne zmatowienie skóry. Zdrowy gekon ma skórę gładką i lekko błyszczącą, a przed linieniem staje się ona matowa, szarawa, jakby pokryta cienkim pyłem. Zwierzę często wtedy mniej je, chowa się w kryjówce i unika kontaktu. Nie należy go wtedy wyjmować ani niepokoić. Jeśli w terrarium panują dobre warunki, linienie zajmie od kilku godzin do dwóch dni.
Jeśli po dwóch tygodniach od rozpoczęcia linienia resztki nadal tkwią, a skóra wokół nich jest zaczerwieniona lub sączy się płyn, skonsultuj się z weterynarzem specjalizującym się w gadach. Może to być infekcja bakteryjna lub grzybicza. Wtedy domowe metody tylko pogorszą sprawę. Warto też sprawdzić, czy wąż ma dostęp do świeżej wody i czy nie jest odwodniony — skóra traci elastyczność i nie chce się rozdzielić. Czasem przyczyną jest niedobór witamin z grupy B lub problemy z tarczycą, zwłaszcza u osobników starszych.
Najbezpieczniejsze są dwa rozwiązania. Pierwsze: brak podłoża w ogóle. Goły plastikowy lub szklany spód pojemnika, a wilgotność regulujesz wyłącznie spryskiwaniem ścianek i gałęzi. To najczystsza metoda, polecana dla gatunków stepowych i pustynnych. Drugie: cienka warstwa włókna kokosowego lub vermikulitu, maksymalnie półtora centymetra. Wermikulit jest lepszy — nie pleśnieje tak łatwo, chłonie wodę i oddaje ją powoli, a jego ziarna są zbyt duże, by modliszka mogła je przypadkiem połknąć.
Modliszki trzymane w słoiku po dżemie żyją krótko i źle. Problemem nie jest samo naczynie, ale brak wentylacji i pionowej przestrzeni do wylinki. Dorosła modliszka potrzebuje zbiornika, w którym może się w pełni wyprostować i zawisnąć głową w dół. Jeśli pojemnik jest o połowę za niski, owad utknie w starym oskórku i zdechnie w kilka godzin. Dlatego pierwszy wymiar, jaki ustalasz, to wysokość — co najmniej dwukrotność długości ciała.
Sprzątanie sprowadza się do wybierania odchodów i resztek pokarmu oraz wymiany podłoża co kilka tygodni. Zbiornik myj letnią wodą, bez detergentów i mydła. Jeśli pojawia się pleśń na podłożu, zmniejsz wilgotność i zwiększ przepływ powietrza. Robaki w terrarium to zwykle skutek przetrzymywania karmy, nie choroba. Trzymaj jedną modliszkę w jednym zbiorniku — gatunki kanibalistyczne zjedzą się nawzajem, nawet jeśli na początku wyglądają spokojnie. Samce i samice łącz tylko na krótko, a po kopulacji rozdziel, zanim samica zdecyduje się na inne rozwiązanie.
If you liked this short article and you would like to get much more info regarding kolory ścian do salonu kindly take a look at the website.
