Typowe błędy, które psują wodę w beczce, to wchodzenie w ubraniu, które wcześniej było w praniu z płynem o silnym zapachu, oraz moczenie się po treningu bez spłukania potu. Kolejny błąd to dolewanie świeżej wody do starej, zamiast jej wymiany — rozcieńczanie nie usuwa zanieczyszczeń, tylko je maskuje. Zdarza się też przetrzymywanie wody przez wiele tygodni bez żadnej filtracji i bez przykrycia. Wtedy nawet jeśli woda wygląda czysto, może mieć osad na dnie i nieprzyjemny zapach po podgrzaniu.
Morsowanie w balii to nie to samo, co wejście do przerębla. Woda w balii ma kilkanaście stopni, czasem więcej, a i tak organizm odbiera ją jako zimną. Problem polega na tym, że balia kusi, żeby siedzieć w niej długo. I tu zaczyna się kłopot, bo organizm przestaje odbierać sygnały ostrzegawcze.
Ogrzewanie wody od zera pochłania mnóstwo energii. Jeśli po każdej kąpieli spuszcza się całą wodę, koszty rosną lawinowo. Lepiej utrzymywać wodę przez kilka dni, filtrować ją i tylko uzupełniać poziom. Ważne jest też, żeby nie wpuszczać do balii osób z kosmetykami na skórze i nie jeść w niej — resztki jedzenia i tłuszcz błyskawicznie psują wodę i wymuszają szybszą wymianę. Zimą dochodzi jeszcze koszt ogrzewania samego pomieszczenia, jeśli balia stoi w zamkniętym pomieszczeniu, oraz prąd do pompki i oświetlenia.
Najczęstszy błąd to bawełna. Koszulka, bluza czy skarpety z bawełny nasiąkają wodą, tracą właściwości izolacyjne i po wyjściu wychładzają ciało znacznie szybciej niż sama skóra. Drugi błąd to ubieranie się „na cebulę” przed wejściem — im więcej warstw masz na sobie w wodzie, tym trudniej je zdjąć mokrymi rękami na brzegu. Trzeci, bardzo kosztowny w skutkach: zostawianie suchego ubrania luzem, w tym samym worku, w którym trzymasz mokry ręcznik. Po wyjściu musisz mieć ubranie absolutnie suche i łatwe do założenia.
Typowy błąd to dolewanie ciepłej wody, gdy zrobi się nieprzyjemnie. Balia z letnią wodą nie jest już morsowaniem, a organizm przestaje się adaptować. Drugi błąd to picie alkoholu przed wejściem. Rozszerza naczynia krwionośne i pozornie rozgrzewa, ale w wodzie przyspiesza utratę ciepła. Trzeci błąd to siedzenie w balii do momentu, aż woda wyda się ciepła. To znaczy, że ciało jest już wychłodzone.
Morsowanie nie polega na tym, kto dłużej wytrzyma w wodzie, ale na tym, kto mądrzej się do niej przygotuje. Odzież ma drugorzędne znaczenie wobec tego, jak wchodzisz i wychodzisz z wody, ale źle dobrane warstwy potrafią skutecznie zepsuć całą przyjemność. Zacznij od rozróżnienia: co innego założysz na kilkuminutowe wejście do lodowatej wody, a co innego na rozgrzewkę po wyjściu, gdy mokre ciało wystawione jest na wiatr i mróz.
Wentylacja to nie jeden otwór, a para otworów. Dolny wlot powietrza umieść pod piecem albo tuż obok, górny wylot — po przeciwnej stronie, przy suficie, z możliwością przymykania. Latem otwieraj oba, zimą wlot przymknij, żeby nie wychładzać sauny. Największy błąd to szczelna sauna z jednym otworem wentylacyjnym. Para nie ma jak uciec, skrapla się na suficie i spływa po ścianach. Po każdym użyciu zostaw drzwi uchylone na kilkanaście minut, a w sezonie deszczowym trzymaj w środku pochłaniacz wilgoci.
Drewno na wykończenie wybieraj gatunki o niskiej żywicy — osika, olcha, termodrewno. Świerk i sosna będą żywicować przy piecu i brudzić skórę. Deski przybij od strony języka, a łby gwoździ wbij w drewno i zakryj listwą. Ławki montuj na wysokości, którą sam sprawdzisz: usiądź na prowizorycznym stołku i zmierz, czy stopy mają oparcie. Za niska ławka męczy kolana, za wysoka utrudnia wstawanie. Odstęp między deskami zostaw na dwa, trzy milimetry, żeby drewno miało miejsce na pracę.
Woda, chemia i czyszczenie to stały, często pomijany wydatek Woda w balii nie jest jednorazowa. Trzeba ją wymieniać co kilka tygodni, a przy częstym użytkowaniu nawet częściej. Każde napełnienie to koszt wody i ścieków. Do tego dochodzi chemia: środki do regulacji odczynu, dezynfekcji i przeciwko glonom. Bez nich woda szybko mętnieje, a po kąpieli pojawia się wysypka. Najczęstszy błąd to wrzucanie zbyt dużej ilości środków „na zapas” — to nie działa, a tylko zwiększa zużycie i drażni skórę. Liczyć trzeba też filtry, jeśli balia ma filtrację, oraz zużycie środków do czyszczenia ścian i dna.
Jak długo siedzieć i kiedy wyjść Czas w balii liczy się inaczej niż w zimnej wodzie. Pierwsze wejście ogranicz do dwóch, trzech minut. Nie kieruj się stoperem, tylko oddechem. Dopóki oddychasz spokojnie i możesz powiedzieć zdanie bez zacinania się, jest w porządku. Gdy zaczynasz drżeć, przestajesz czuć palce albo robi ci się słabo, wyjdź natychmiast. Drżenie to nie oznaka hartowania, tylko sygnał, że ciało walczy o utrzymanie temperatury.
Po wyjściu nie stój mokry na wietrze. Osusz się szybko, załóż czapkę i rękawiczki, a dopiero potem ubranie. Ciepły napój bez alkoholu wypij po przebraniu się, nie w wodzie. Jeśli masz problemy z krążeniem, nadciśnienie albo chorujesz na serce, skonsultuj morsowanie z lekarzem. Balia nie jest bezpieczniejsza od jeziora tylko dlatego, że stoi na podwórku.
Here’s more info in regards to https://www.88m2.com/?310643 stop by the web-page.
