Częsty błąd to zbyt mała szerokość zbrojenia. Siatka powinna wystawać poza krawędzie pęknięcia co najmniej kilka centymetrów z każdej strony. Jeśli nakleisz pasek szerokości samej rysy, naprężenia i tak rozejdą się poza zbrojenie i pęknie obok. Drugi błąd to nakładanie szpachli na mokro na mokro bez wyrównania. Każdą warstwę trzeba przeszlifować po wyschnięciu, inaczej kolejne warstwy się rozwarstwią, a przy szlifowaniu siatka zostanie przecięta.
Do szyb użyj folii samoprzylepnej albo zwykłej folii budowlanej przyklejonej taśmą malarską. Ważne, żeby taśma nie był zbyt mocna — taśma montażowa może zostawić ślady na lakierze albo uszkodzić powłokę. Folię przyklejaj na zakładkę, zaczynając od góry szyby, i wygładzaj dłonią, żeby nie tworzyły się bąble. Ramy okienne oklej taśmą papierową, a narożniki dodatkowo zabezpiecz tekturą. Uwaga na klamki i zawiasy — zaklej je osobno, żeby nie zatrzeć mechanizmu. Jeśli okno jest stare i nieszczelne, w szczeliny między skrzydłem a ramą wciśnij pasek pianki lub waty, a dopiero potem zaklej taśmą.
Przy większych ubytkach, gdy pod listwą widać goły beton albo mur i szczelina ma kilka centymetrów, lepiej użyć niskoprężnej pianki montażowej. Piankę wstrzykuje się oszczędnie, bo rozpręża się i potrafi wygiąć listwę, jeśli da się jej za dużo. Po utwardzeniu nadmiar obcina się nożem równo z licem ściany. Ważne, żeby wybrać piankę o niskiej rozprężności i przeznaczoną do wnętrz — zwykła pianka budowlana może być zbyt agresywna dla cienkich listew.
Przed montażem listwy sprawdź, czy podłoże nie jest zawilgocone. Jeśli po zdjęciu starej listwy czuć stęchliznę albo tynk jest miękki, samo wypełnienie nic nie da — trzeba najpierw usunąć przyczynę wilgoci, osuszyć ścianę i dopiero wtedy uszczelniać. W nowych budynkach ze świeżym tynkiem odczekaj kilka tygodni, aż ściana wyschnie, bo inaczej uszczelniacz odparzy się razem z wilgocią. Dopiero potem można działać z listwą i wypełnieniem.
Drugi typowy błąd to pominięcie fugi w obliczeniach. Szerokość spoiny dodaje się do każdej płytki, więc przy dziesięciu płytkach na ścianie błąd rzędu dwóch milimetrów na spoinę daje dwa centymetry różnicy na końcu. Warto policzyć to na kartce, zanim sięgniesz po klej. Przy płytkach wielkoformatowych wystarczy często jeden milimetr na spoinę, ale przy małych formatach spoina bywa szersza i jej wpływ na docinki jest większy.
Przy płytkach zapas zależy od formatu i wzoru. Duże płytki 60×60 cm i większe marnują się bardziej przy docinkach przyściennych, bo odpadu nie wykorzystasz w innym miejscu. Mozaika i płytki z wyraźnym rysunkiem wymagają dopasowania, więc 10% to minimum. W łazience z wnękami, półkami i otworami na podejścia dodaj 12–15%. Kupuj jedną partię z jednym numerem serii — różnice w odcieniu między partiami są widoczne na dużej powierzchni, zwłaszcza przy płytkach imitujących drewno lub beton. Nadmiar jednej płytki zatrzymaj na zapas na wypadek pęknięcia w przyszłości.
Zanim cokolwiek przykleisz, zmierz szerokość każdej ściany w poziomie, na wysokości, na której będzie widoczna linia płytek. Podziel tę wartość przez szerokość płytki powiększoną o szerokość spoiny. Wynik zaokrąglij w górę do pełnej liczby płytek. Reszta, która zostaje, to łączna szerokość docinek po obu stronach. Jeśli ta reszta jest mniejsza niż połowa płytki, podziel ją na pół i tak ustaw linię startu — po jednej stronie zostanie docinka równej szerokości, po drugiej taka sama. Nigdy nie zostawiaj całej reszty na jednym końcu.
Szlifowanie wykonuj papierem o gradacji średniej, dopiero na końcu drobniejszym, i rób to na sucho lub z odkurzaczem. Po zatarciu sprawdź powierzchnię pod światło lampy ustawionej pod ostrym kątem – dopiero wtedy widać wszystkie nierówności i ślady po krawędzi siatki. Przed malowaniem zagruntuj całą naprawianą strefę, nie tylko samo miejsce po rysie. Grunt wyrównuje chłonność podłoża i zapobiega powstawaniu ciemniejszych plam po malowaniu.
Punkt startowy wyznacza środek, a nie róg W praktyce oznacza to, że pierwszą płytkę stawiasz w miejscu wyznaczonym przez środek ściany lub przez pionową linię wyznaczoną z góry. Najpierw wyznacz pionową linię na środku ściany, a potem od niej rozłóż płytki na sucho w obie strony, bez kleju. W ten sposób od razu zobaczysz, jak szerokie będą skrajne docinki. Jeśli po jednej stronie wychodzi mniej niż połowa płytki, przesuń linię startu o pół płytki w bok — wtedy obie docinki się wyrównają.
Rysa na ścianie rzadko jest tylko defektem estetycznym. Jeśli pęknięcie ma charakter skurczowy, a podłoże pracuje inaczej niż warstwa wykończeniowa, zwykła szpachla bez zbrojenia odpadnie razem z fragmentem tynku. Zanim cokolwiek nałożysz, sprawdź, czy szczelina się pogłębia i czy jej krawędzie są równe, czy postrzępione. Równa rysa o stałej szerokości to zwykle efekt naprężeń w tynku, natomiast zygzakowata, rozgałęziona szczelina może oznaczać ruch podłoża i wymaga innego podejścia.
In case you have just about any concerns about in which and the way to make use of bom.So, it is possible to e-mail us from our own web site.
