Kiedy pierwszy raz zobaczyłam to mieszkanie, od razu pomyślałam o wnętrzach w stylu rustykalnym. Trzydzieści pięć metrów kwadratowych w starym kamienicy, z krzywymi ścianami i niskim sufitem. Większość znajomych mówiła, że to klątwa, ale ja widziałam w tym szansę. Chropowate tynki, drewniana podłoga z historią i ceglany fragment ściany w kuchni. To był gotowy przepis na ciepły, wiejski charakter w miejskim wydaniu. Zaczęłam od malowania ścian na kolor mleka z odrobiną kawy, co natychmiast ociepliło przestrzeń. Problemem okazał się mały metraż, bo rustykalny styl lubi przestrzeń, ale da się go okiełznać nawet na dwudziestu metrach.
Rośliny w moim ogrodzie to osobna historia. Nie chciałam trawnika, bo koszenie na 30 metrach to strata czasu. Zamiast tego postawiłam na pachnące zioła w podwyższonych grządkach – rozmaryn, tymianek, lawenda. Przy okazji odstraszają komary. Obok posadziłam kilka krzewów borówki, które jesienią przebarwiają się na czerwono. Problem pojawił się, gdy sąsiedzi zaczęli narzekać na opadające liście. Teraz wybieram odmiany zimozielone, jak bukszpan czy ostrokrzew. Dzięki temu ogród wygląda schludnie cały rok, a ja nie muszę sprzątać liści w każdy weekend.
Kluczowe było znalezienie mebli, które nie przytłoczą. Postawiłam na stół z surowego dębu o grubym blacie, który służy zarówno do jedzenia, jak i do pracy. Obok stanęła prosta ława z sosny, którą sama przetarłam papierem ściernym. Do tego wiklinowe kosze na bieliznę i drewniane skrzynki na książki. Wnętrza w stylu rustykalnym uwielbiają naturalne materiały, dlatego unikałam plastiku i błyszczących powierzchni. Zasłony uszyłam z lnianego płótna w kolorze niebieskiego granatu, a na podłodze położyłam chodnik tkany ręcznie z owczej wełny. Każdy detal miał swoje zadanie, ale szybko okazało się, że brakuje mi miejsca do spania dla gości. Kanapa z funkcją spania była oczywistym wyborem, ale w małym salonie musiała być zarówno wygodna, jak i stylowa.
Gdy już ogarniesz kuchnię, często okazuje się, że w małym mieszkaniu brakuje miejsca do spania dla gości. I tu pojawia się pytanie, jak pogodzić funkcję kuchenną z sypialnianą, zwłaszcza gdy twoje mieszkanie ma dwadzieścia metrów. W moim przypadku sprawdziła się kanapa z funkcją spania, która w dzień służy jako siedzisko przy stole, a w nocy zamienia się w wygodne łóżko. Ważne, żeby wybrać model z mechanizmem DL, który pozwala rozłożyć siedzisko bez odsuwania mebla od ściany — oszczędzasz wtedy cenne centymetry. Do tego tapicerka welurowa jest praktyczniejsza niż myślisz, bo nie łapie kurzu tak jak len, a plamy z kawy łatwo usunąć wilgotną szmatką. Tylko pamiętaj, żeby sprawdzić, czy materac piankowy ma przynajmniej 16 cm grubości, bo cienki będzie niewygodny dla kogoś wyższego.
Największym wyzwaniem okazało się wkomponowanie nowoczesnych sprzętów, jak lodówka czy telewizor. Schowałam je za frontami z litego drewna, które samodzielnie pocięłam i pomalowałam bejcą w kolorze orzecha. Dzięki temu kuchnia zyskała spójny wygląd, a ja nie musiałam rezygnować z wygody. Materac piankowy w sypialni ma warstwę termoelastyczną, która dopasowuje się do temperatury ciała, co w chłodne wieczory jest zbawienne. Gdy przyszło do aranżacji przedpokoju, postawiłam na ławkę z siedziskiem z litego drewna i skrzynią na buty. Nad nią powiesiłam lustro w ręcznie rzeźbionej ramie, którą znalazłam na targu staroci.
Kiedy myślę o kolejnych zmianach, wiem, że ogranicza mnie tylko przestrzeń. Marzy mi się większa jadalnia, ale na razie stół rozkładany z krzesłami w różnych stylach musi wystarczyć. W boho chodzi o niedoskonałość, ale nie o chaos. Dlatego wszystkie dodatki, od poduszek po doniczki, mają wspólny mianownik w postaci naturalnych materiałów. Rattan, len, bawełna, drewno. Żadnego plastiku, żadnych syntetyków. Nawet ramki na zdjęcia są z surowego drewna, które z czasem nabiera patyny.
Największym wyzwaniem okazało się przechowywanie pościeli i poduszek. W mieszkaniu nie mam miejsca, więc wszystko ląduje w ogrodzie. Postawiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel, które stoi pod wiatą. To genialne – w ciągu dnia skrzynia służy jako siedzisko, a wieczorem rozkładam je na spanie. Ma stelaz listwowy, który dobrze trzyma materac piankowy – nie zapada się i nie skrzypi. Kiedyś miałam zwykłą wersalkę, ale po dwóch latach sprężyny zaczęły strzelać. Teraz wybieram solidniejsze konstrukcje, nawet jeśli kosztują więcej.
Kiedy wszystko było gotowe, zaprosiłam przyjaciół na kolację. Siedzieli na kanapie z funkcją spania, która okazała się hitem, bo wszyscy chcieli wiedzieć, gdzie kupiłam taki mebel. Mechanizm DL działał bez zarzutu, a ja w ciągu minuty zamieniłam salon w sypialnię. Goście spali wygodnie na materacu piankowym, a rano wystarczyło złożyć kanapę z powrotem. Łóżko z pojemnikiem na pościel w sypialni pomieściło wszystko, od koców po zimowe buty. Styl rustykalny okazał się nie tylko piękny, ale i praktyczny. Drewno starzeje się z gracją, a naturalne tkaniny nabierają charakteru z każdym praniem. Nie ma tu miejsca na perfekcję, bo właśnie niedoskonałości tworzą klimat. Ceglana ściana w kuchni, nierówny tynk w przedpokoju i ręcznie malowane kafelki w łazience to elementy, które sprawiają, że mieszkanie ma duszę. I choć na początku bałam się, że rustykalny styl przytłoczy mały metraż, dziś wiem, że to była najlepsza decyzja.
For more on Polyinform.Com.Ua review our page.
