Brak miejsca na pościel to problem, który znam od podszewki. W małym mieszkaniu nie ma osobnej szafy na koce i poduszki, a składanie ich na krześle wygląda nieestetycznie. Tu z pomocą przychodzi łóżko z pojemnikiem na pościel, które w stylu loftowym może być prawdziwą ozdobą. Zamiast klasycznego, tapicerowanego łóżka, wybierz model z ramą z surowego drewna dębowego i stelażem z szerokich listew. Pojemnik najlepiej, gdy jest wysuwany na szynach, a nie podnoszony do góry, bo wtedy nie trzeba odkładać materaca. W takim łóżku zmieścisz nie tylko pościel, ale też zimowe koce czy dodatkowe poduszki. Do tego wystarczy dodać prosty zagłówek z desek, które samodzielnie przetrzesz papierem ściernym. To nada wnętrzu industrialnego charakteru, a jednocześnie będzie praktyczne. Pamiętaj, aby nie przesadzać z ilością dekoracji na łóżku. W loftach mniej znaczy więcej, a schowane rzeczy nie tworzą wizualnego hałasu.
Jeśli chodzi o kolory, stawiam na ziemię i wypalone słońcem barwy. Terakota, rdza, butelkowa zieleń, musztarda. Nie muszą być agresywne – wystarczy jeden akcent, na przykład poduszka w kolorze spalonej pomarańczy na beżowej sofie. W sypialni boho świetnie sprawdza się pościel w odcieniu écru z haftowanymi wzorami etno. Do tego narzuta z frędzlami i kilka poduszek w różnych rozmiarach. Ściany mogą być białe, ale lepiej, żeby miały ciepły odcień – kredowy, piaskowy. Nie malujcie wszystkich ścian na jeden kolor. Jedna ściana w głębokim terakotowym odcieniu doda wnętrzu charakteru. W małym pokoju to ryzyko, ale opłacalne – sprawia, że przestrzeń wydaje się przytulniejsza. Pamiętajcie tylko o równowadze: ciemna ściana potrzebuje jasnych dodatków.
Tapicerka welurowa ma też swoich zwolenników wśród posiadaczy kotów. Owszem, pazury zostawiają ślady, ale welur o gęstym splocie maskuje je lepiej niż len czy bawełna. Wystarczy przeciągnąć szczotką do tapicerki i sierść znika. W salonach z dziećmi bezpieczniejsza jest tkanina typu bicast, czyli skóra ekologiczna z warstwą poliuretanu. Łatwo ją przetrzeć wilgotną szmatką, a plamy po winie nie wnikają w głąb. Trendy w meblarstwie idą jednak w stronę tkanin z recyklingu, na przykład z przetworzonych butelek PET, które są równie wytrzymałe co standardowe poliestry i przyjazne dla środowiska.
Dywany w boho to podstawa, ale nie byle jakie. Szukam tych z długim, gęstym włosiem, często w geometryczne wzory lub etniczne motywy. Najlepiej z naturalnych włókien – wełna, bawełna, juta. Juta jest świetna, ale gryzie w stopy, więc na wierzch kładę mniejszy, miękki dywan z frędzlami. W salonie ułożenie dywanu nie musi być idealne – może być lekko przekrzywiony, z frędzlami wystającymi spod sofy. To dodaje nonszalancji. Dywany wyciszają pomieszczenie i dzielą je na strefy. Na małym metrażu jeden duży dywan może zastąpić kilka mniejszych. Uważajcie tylko na kolorystykę – zbyt krzykliwe wzory mogą przytłoczyć. Postawcie na stonowane odcienie z delikatnym kontrastem. I nie zapominajcie o dywaniku w sypialni – miękki, puszysty dywanik przy łóżku to luksus, który docenicie każdego ranka.
Rośliny to must-have, ale nie byle jakie. W boho królują te o dużych, mięsistych liściach – monstery, filodendrony, strelicje. Ustawiam je w plecionych koszach lub na drewnianych stojakach. Ważne, żeby donice były z naturalnych materiałów: gliny, terakoty, betonu. Unikajcie plastikowych imitacji – one zabijają cały klimat. W jednym z mieszkań postawiłam ogromną monsterę w glinianej donicy na rattanowym stelażu. Zajęła kąt, ale ożywiła całą ścianę. Rośliny nie tylko filtrują powietrze – one wprowadzają życie. Do tego dają cień i fakturę. Jeśli macie mało światła, wybierzcie sansewierię lub zamiokulkasa. One przetrwają nawet u zapominalskich. Pamiętajcie też o suszonych trawach i gałęziach – pampasowa trawa w wysokim wazonie to klasyk boho, który nigdy nie więdnie.
Drugi filar boho to bezkompromisowy komfort wypoczynku. Kiedy znajomi nocują u mnie, nie chcę słyszeć narzekań na wgnieciony materac. Dlatego w salonie postawiłam na kanapę z funkcją spania z mechanizmem DL i tapicerką welurową. Welur jest genialny – miły w dotyku, a przy tym wybacza psie włosy i okruszki. Mechanizm DL rozkłada się płynnie, bez szarpania, co doceniacie, gdy wracacie po drugiej w nocy. Pod spodem kryje się solidny stelarz listwowy, który zapewnia cyrkulację powietrza. A na wierzchu ląduje materac piankowy o grubości 16 cm. Nie jest za miękki, nie za twardy – idealny dla gości, którzy zostają na trzy dni. Gdy śpię sama, często zostawiam kanapę rozłożoną, bo przestrzeń robi się wtedy bardziej przytulna. Ot, boho – wygoda przede wszystkim, ale bez przesady.
Kupując sofę do salonu, zwykle myślę o dwóch rzeczach: czy zmieści się pod skosem i czy zmieści na niej nocą gościa z Pragi. Trendy w meblarstwie na ostatnie sezony mocno poszły w stronę rozwiązań dla tych, którzy nie mają przestronnych apartamentów. Zamiast gigantycznych narożników projektanci stawiają na modułowe systemy, które można dowolnie konfigurować. Mały pokój dzienny przestaje być problemem, gdy znajdziesz kanapę z funkcją spania z mechanizmem DL rozkładanym do przodu. Taki model nie wymaga odsuwania od ściany, co przy 3 metrach szerokości pokoju robi ogromną różnicę. I od razu widać, że rynek słucha klientów, a nie tylko marzy o wielkich przestrzeniach.
In case you liked this article as well as you wish to be given details regarding proszę kliknij następną stronę internetową generously pay a visit to the web site.
